تاریخچه شرکت از دیرباز وظیفه توزیع نیروی برق در کشور تا سطح 63 کیلو ولت به عهده شرکتهای برق منطقه ای بوده و به تدریج مسوولیت ولتاژهای بالاتر هم به آن افزوده شد و پس از چندی وظیفه تولیدو انتقال نیز به این شرکتها محول گردید . که البته به مرور زمان مشکلاتی در عمل بروز نمود که برای مقابله با آنها در ستاد صنعت برق مطالعاتی صورت گرفت و با توجه به قانون برنامه اول توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور و سیاست دولت جمهوری اسلامی ایران مبنی بر واگذاری کارهای خدماتی به بخش خصوصی فکر ایجاد شرکتهای مستقل و غیر دولتی که مسوولیت توزیع نیروی برق را عهده دار گردد ریشه گرفت و پس از فراهم کردن مقدمات کار و اخذ مجوزات لازم ، شرکتهای توزیع نیروی برق ایجاد گردید. ایجاد شرکتهای توزیع برق از اولین تجربه های اصلاح ساختار در بخش خدمات عمومی در کشور به شمار می رود که توانسته است راهگشای سایر بخشهای مشابه در این زمینه باشد و علیرغم وجود مشکلات و مسائل فراوان ، این شرکتها راه خود را به سوی تکامل پیموده و امروزه همپای بخشهای تولید و انتقال هویتی مستقل یافته است . دراین چند سال بخش توزیع "از معضلی فراموش شده " به "موضوعی مطرح و اندیشه برانگیز" تبدیل شده و با بکار گرفتن امکانات و توانمندیهای موجود کشور و توسعه این امکانات به پیکار ناکامی ها و غفلت های گذشته پرداخته و در مدت زمان کوتاه راهی دراز پیموده است تا آنجا که برای شتاب گرفتن بیشتر این حرکت نیاز به بهره گیری از توانمندیهای عملی و تخصصی فرامرزی کاملا محسوس شده است . حسب قانون استقلال شرکتهای توزیع در استانها ، مصوب مجلس شورای اسلامی و به تبع آن تدوین و ابلاغ آیین نامه اجرای آن توسط هیئت دولت شرکتهای توزیع نیروی برق استان تهران تبدیل به : 1- شرکت توزیع نیروی برق تهران بزرگ 2- شرکت توزیع نیروی برق نواحی ( جنوب و شرق ) استان تهران 3- شرکت توزیع نیروی برق غرب استان تهران که از تاریخ 1/7/86 تشکیل و از تاریخ 15/8/86 رسما کلیه اختیارات ، تاسیسات ، داراییها و ... برق منطقه ای تهران به شرکت های مذکور منتقل گردید .   اهداف بنیادین بخش توزیع در صنعت برق بخش توزیع نیرو به سبب آنکه رابط بین صنعت برق و مشترکان است نقشی چند سویه بر عهده دارد که به شرح ذیل می باشد: 1- نقش فنی برای نگهداری ، راهبری و توسعه شبکه های توزیع 2- پذیرش و خدمات رسانی به مشترکان و تامین رضایت ایشان و فروش انرژی برق به عنوان یک کالای اقتصادی 3- حفظ ارتباط و هماهنگی با بخش های بالادست صنعت به طوری که مجموعه صنعت برق از این رهگذر بتواند به فرآیند تولید و عرضه برق ادامه دهد .